Patatesi çok seven kız

Ne için yaşıyorum? Ne amaç uğruna tüketiyorum ömrümü diye sorguladığı bir gün her gün olmuştu. Seçimleri, sorguladıkları, yaptıkları, yapmadıkları, seçemedikleri, seçmek istese seçecekleri evet kafası biraz mercimek çorbasına dönmüştü. Küçükken öğretmenine, "biz neden ezber yapıyoruz diye sorduğu günden bu yana karışıktı kafası."Hayatı ezbere mi yaşayacaktık böyle?

Tiyatroya gitmek için harçlıklarını biriktiren bir ilkokul çocuğu düşünün. Almamız gereken mesajı davranışlarda bulamadığımız ama ezberlediğimiz bu hayattan beklentisi çok fazla olmayacaktı ve en azından tiyatroya gidip oyundu bu diyecekti, dedi ve hayalperest oldu. Ayşegül tatilde kitabını okurken o da tatile gider, ufak yalanlar söylediğinde pinokyo gibi burnu uzamış mı diye kontrol ederdi. Bücür cadı gibi ağzını oynatır sihir yapar, yaptığını hayal ederdi. Bunlar olmasaydı gürültünün içinde kaybolacaktı. Kaybolmak istemedi sadece görünmez, sağır ve kör oldu. Çünkü patatesin her türlüsünü severdi.