Sadeleşirsen etrafın renklenir

Yürüyorum sessiz sokaklarda, kokusu olan yollardan anısı olan yıllara gidiyorum. Yorganı yastığı verilmiş kapının önünde yatan köpeğin bakışındaki yalnızlığı görüyorum. Cami avlusunda oynayan çocuklar var. Maçı kim kazanacak? Sahi hayat bir maç mıdır? Evet yürüyorum kayboluyorum içimde. Durağa oturdum ama otobüse binmeyeceğim. Sadece şarkı söyleyip kalkacağım. Durağın arkasında yeşillik bi alanda bir baba iki çocuğu ile maç yapıyor. Ben şarkı söylüyorum. Babaları, çocuklar üzülmesin diye kaybetmeyi seçiyor. Bir yandan onları izliyorum. Seçimlerimiz kaybettiklerimizin toplamı mı yoksa diye düşünüyorum. Kaybettiklerimizin toplamı kazandıklarımız o zaman diye de ekliyorum. Evet yürüyorum bakıyorum etrafa ama dalgınım. Baktığım yerde değilim. Daldığım yerden çıkıp baktığım yere geliyorum. İşte tam olarak sevgi bu diyorum. Hem baktığın hem gördüğün yerde, anda kalabilmek.

Göz rengim politik

Pencereden içeriye sızan güneş midir bizi gölge yapan?

Yoksa biz miyiz gölge olmayı kabul eden?

Ben gölge, merhaba.

Ben güneşe dokunan politik kız, merhaba.

Patatesi çok seven kız

Ne için yaşıyorum? Ne amaç uğruna tüketiyorum ömrümü diye sorguladığı bir gün her gün olmuştu. Seçimleri, sorguladıkları, yaptıkları, yapmadıkları, seçemedikleri, seçmek istese seçecekleri evet kafası biraz mercimek çorbasına dönmüştü. Küçükken öğretmenine, "biz neden ezber yapıyoruz diye sorduğu günden bu yana karışıktı kafası."Hayatı ezbere mi yaşayacaktık böyle?

Tiyatroya gitmek için harçlıklarını biriktiren bir ilkokul çocuğu düşünün. Almamız gereken mesajı davranışlarda bulamadığımız ama ezberlediğimiz bu hayattan beklentisi çok fazla olmayacaktı ve en azından tiyatroya gidip oyundu bu diyecekti, dedi ve hayalperest oldu. Ayşegül tatilde kitabını okurken o da tatile gider, ufak yalanlar söylediğinde pinokyo gibi burnu uzamış mı diye kontrol ederdi. Bücür cadı gibi ağzını oynatır sihir yapar, yaptığını hayal ederdi. Bunlar olmasaydı gürültünün içinde kaybolacaktı. Kaybolmak istemedi sadece görünmez, sağır ve kör oldu. Çünkü patatesin her türlüsünü severdi.